با چند تا از بچه های کاریکاتوریست مشهدی برای دیدن نمایشگاه دوسالانه و نمایشگاه های هنرهای دیگر... دسته جمعی رفتیم  تهران.دو روز از صبح تا شب توی گالری ها و نگارخانه ها مشغول دیدن آثار هنری بودیم . به نظرم  بهترین نمایشگاهی که رفتیم نمایشگاه نقاشی و تصویرگری کتابهای درسی بود که در طبقه چهارم فرهنگسرای صبا دایر شده بود َ بعضی از کارها واقعا عالی بودند و تاثیرات خوبی بر من گذاشتند.. یکی از بهترین اقداماتی هم که در این سفر انجام دادیم خریدن کتاب بود َ من که بیشتر از سی هزار تومان کتابهایی راجع به گرافیک - تصویر سازی و عکاسی خریدم . البته سختی سفر بیشتر در قطارش خلاصه می شد که واقعا حال همه ما ها رو گرفت!؟

  

متاسفانه اکثر آثار تصویرگری کتابهای  کودکان اصلا مناسب نیست و بیشتر کتابهایی که در غالب شعر و یا داستان هستند دارای تصاویری بسیار ضعیف اند  چه از نظر نوع طراحی و رنگ آمیزی در غالب دستی و یا شیوه دیجیتالی بسیار افتضاح اند... فعلا انتشارات آستان قدس اقدام به چاپ کتابهایی دارای تصاویری قوی از تصویرگران تهرانی کرده است! و در حال حاضر شاید این انتشارات دارای بیشترین کتابهای قوی تصویری برای کودکان است...! و ناشران بازار به دلیل عدم شناخت هنرهای تصویری آثاری بسیار افتضاح را به چاپ می رسانند(فاجعه)مثل بیشتر اهالی مطبوعات و سردبیران که هیچ شناختی از تصویر ندارند....

جنایات و مکافات اسم فیلمی سیاه و سفید بود که اون قدیم ندیما دیدم  ِ اون موقعی که فقط دو تا شبکه تلویزیونی بود و هر دو تا  هم اکثر اوقات برنامه ها و فیلم های واقعا مزخرف پخش می کردند. گاهی اوقات هم پیش می آمد که فیلمهای کلاسیک و آثار ماندگار سینما هم پخش می شد - و یکی از تاثیر گذارترین فیلمهایی که از نظر داستان و بازی بازیگران خیلی خوب بود فیلم جنایات و مکافات بود که تاثیر عمیقی بر روی من گذاشت... چند روز قبل چند تا کتاب داستان کوتاه خریدم که یکی از آنها سر گذشت زندگی نویسنده مشهور روس داستایفسکی بود. همان خالق اثر جنایات و مکافات - در حقیقت این هنرمند زندگی تقریبا سخت و پر مشغله ای را داشته و حوادث مختلفی هم برایش اتفاق افتاده و اتفاقا بیشتر این رویدادها منبعی برای داستان نویسیش بوده! هنرمندی که  گاهی برتر از نویسنده هایی همچمن گوگول و تولستوی محسوب می شده .

اثرهایی ماندگار از هنرمندی ماندگار - نمی دانم چرا داستان های روسی را به آثار نویسندگان ایرانی ترجیع می دهم . داستانهایی  بسیار پیچیده و جالب که روح و روان خواننده را تا پایان داستان به دنبال خود می کشند. نمی دانم چرا...؟ 

امروز داشتم درباره رابطه مخاطب و کاریکاتور برای یک  نشریه هنری مطلب می نوشتم . و دیدم که به علت وجود مطبوعات ضعیف  گرایش شدیدی بین کاریکاتوریستها برای شرکت در جشنواره ها ایجاد شده و متاسفانه دیگر مخاطب نمی تواند آثار حرفه ای کارتون را ببیند و با این هنر ارتباط برقرار کند. شاید چاپ کتاب - کارت پستال و .... به سرمایه گذار و متولی فرهنگی نیاز داشته باشد که متاسفانه هیچ کسی حاضر به سرمایه گذاری در این بخشها نیست..! فعلا هنرمندان تمامی تلاش خود را برای برنده شدن در جشنواره ها می کنند و اگر آثارشان به مسابقه ای راه پیدا نکرد - خیلی افسرده می شوند . مطبو عات هم اغلب کارتو نهای آماتوری و یا اینترنتی را استفاده می کنند و در این بین دیگر مخاطبی وجود ندارد که علاقه ای به کاریکاتور داشته باشد و اگر این جریان ادامه داشته باشد دیگر اصلا مخاطبی وجود ندارد که برایش مقاله ((رابطه بین مخاطب و کاریکاتور )) را نوشت تا بخواند....!