قرار بود در این پست عکسهایی از دوبی را بذارم اما به دلیل فیلتر کردن شدید سایت آپلود عکس نشد؟! بگذریم .. چند روز قبل توی استادیوم تختی از یک بازی فوتبال داشتم عکس می گرفتم که به پست یکی از عکسهای قدیمی خوردم . بعد از احوالپرسی بهش گفتم راستی شما چرا نیومدید دوبی که داغ کرد وقتی فهمید همکاراش توی روزنامه اصلا به اون چیزی راجع به اعزام عکاس خبرنگار همراه تیم ندادند. دیگه داغ دلش تازه شده بود و از کمبود و کاستی های فرهنگی هنری شهر و کمبود سواد و .... غیره متولیان فرهنگی حرف می زد. و وقتی گفت : بعد از ده سال متوجه بشی که از تمام جوانیت برای کسانی مایه گذاشته ای که سرت کلاه گذاشته اند .. با خودم فکر کردم چرا هنوز بعد از این همه سال هنرت را کنار نمی گذاری و سراغ یک شغل بهتر نمی روی؟! هنری که به صورت حرفه ای از آن در مطبوعات استفاده نمی کنند و نمی تواند آنچنان تاثیر عمیقی داشته باشد و بعد از این همه مدت هم در شهر خودت اصلا مردم تو را نشناسند چه فایده؟ حتی توان هزینه کردن یک مسافرت خوب و عالی را برای خودت نداشته باشی چه سود؟ و کسانی راجع به خودت و هنرت اظهار نظر می کنند که اصلا لیاقت  و شایستگی ندارند و معلوماتشان از هنر صفر است. بعد از این همه مدت چقدر سرمایه برای روزگار کهولت داری؟ اصلا اگر دربست هنر را بذاری کنار و به فکر کار بهتری باشی  بهتر نیست رضا جنگی ؟ (هنر واقعا نزد خارجیان است و بس) تصویرگر ها و عکاسان کشور های غربی بیشتر اوقات پیشرو بودند. اما در اینجا کسی اهمیت به هنری نمیده .اصلا کسی حاضر میشه سرمایه اش رو بده و کل هنرت را بخره ؟ مگه خانواده(زن و بچه) و رفاه و خیلی چیز های دیگه از هنرت مهمتر نیست ؟اگه هنر داشته باشی بهتره یا پول ؟اگه هنرت را بندازی دور و یا تا آخر عمرت هنرمند باشی به حال کسی فرقی هم می کنه ؟ پس الکی خودت رو الاف نکن...

بلاخره مسافرت-گشت و گذار-هوای خوب-فوتبال-در دوبی تمام شد و تیم پیام در بازی دوستانه اول سه بر یک تیم الامارات را ببرد و مقابل تیم بعدی هم صفر صفر تساوی کرد.راستی خداد عزیزی و حمید درخشان هم سروکله شان در دوبی و تیم پیام پیدا شد.توی بازارها بازیگرانی چون شهاب حسینی و فتعلی اویسی را هم دیدم . خلاصه جاتون خالی...

در پست های بعد هم چند تا از عکسها را در وبلاگ می ذارم.